Gdy relacja staje się interesem, człowiek zaczyna być oceniany przez funkcję.
Zamiast przed człowiekiem widzieć człowieka, zaczynamy widzieć rolę.
Wartość roli istnieje tylko w naszym wyobrażeniu.
Gdy się rodzimy, nie pamiętamy nic o roli.
Nie wiemy, kto jest bogaty.
Kto jest biedny.
Kto jest ważny.
Kto jest wysoko.
Kto jest nisko.
Rola zostaje stworzona później.
A gdy przed człowiekiem zaczynamy widzieć rolę, łatwiej zaczynamy również widzieć interes.
Co ta osoba może mi dać?
Do czego jest mi potrzebna?
Co mogę dzięki niej otrzymać?
Człowiek zostaje zastąpiony funkcją.
A funkcję znacznie łatwiej ocenić, wykorzystać, odrzucić albo zwalczać niż zrozumieć człowieka.
Zrozumienie zaczyna się tam, gdzie próbujemy zobaczyć człowieka przed rolą.