Dlaczego kontrola adrenaliny jest tak istotna?
Bo adrenalina przygotowuje człowieka do reakcji. Do walki, ucieczki, zabezpieczenia się, zdobycia przewagi.
To potrzebny mechanizm.
Problem zaczyna się wtedy, gdy stan przygotowany do krótkiej reakcji staje się stanem, z którego budujemy całe życie.
Im silniejsze pobudzenie, tym szybciej chcemy rozstrzygnąć: swój czy obcy, zagrożenie czy bezpieczeństwo, wygrać czy przegrać.
Zrozumienie potrzebuje czegoś odwrotnego: chwili pomiędzy bodźcem a odpowiedzią.
Żeby zrozumieć człowieka, trzeba przez chwilę nie reagować na człowieka.
Kontrola adrenaliny nie oznacza usunięcia adrenaliny.
Oznacza zauważenie: jestem pobudzony, chcę natychmiast odpowiedzieć, zaatakować, uciec albo coś udowodnić.
I zanim reakcja stanie się decyzją — mogę ją zobaczyć.
Mogę poczekać. Zmienić warunki. Zrozumieć. Zdecydować inaczej.
To jest kontrola: nie drugiego człowieka, lecz własnej reakcji.
Człowiek posiada ogromną siłę, wiedzę i technologię. Każdą z tych możliwości może wykorzystać do ochrony albo do niszczenia.
Następny etap rozwoju nie musi więc polegać na zdobyciu większej mocy. Może polegać na lepszym wyborze kierunku użycia mocy, którą już posiadamy.
Bez Adrenaliny oznacza, że pomiędzy bodźcem a działaniem nadal istnieje człowiek.