Gdy reakcja staje się ważniejsza od zrozumienia, człowiek coraz łatwiej patrzy na drugiego człowieka z poziomu przetrwania.
Adrenalina nie tworzy miłości.
Adrenalina tworzy przetrwanie.
Im bardziej człowiek żyje z poziomu przetrwania, tym bardziej relacja staje się transakcją.
Co otrzymam?
Co stracę?
Czy jestem bezpieczny?
Czy mi się opłaca?
Co muszę dać?
Co mogę zabrać?
Wtedy człowiek przestaje kochać człowieka.
Zaczyna używać człowieka do własnego przetrwania.
I właśnie w tym miejscu miłość zaczyna znikać.
Miłość
— nie wymaga zapłaty
— nie wymaga zasłużenia
— nie potrzebuje przewagi
— nie potrzebuje kontroli
Przetrwanie
— liczy zasoby
— ocenia ryzyko
— zabezpiecza
— wymienia
— kontroluje
— wykorzystuje przewagę
Gdy adrenalina przejmuje człowieka, miłość coraz łatwiej zostaje zastąpiona transakcją przetrwania.
A gdy relacja staje się transakcją, zaczynamy oceniać człowieka przez to, co człowiek może dla nas zrobić.
Zamiast widzieć człowieka, zaczynamy widzieć rolę i użyteczność.